ความประทับใจในวัยอนุบาล^^
 
วันนี้หลังจากมีการอบรมเกี่ยวกับการทำงานเป็นทีม การอยู่ร่วมกันในกลุ่ม รวมไปถึงการฟังอย่างลึกซึ้ง อาจารย์สอนได้ดีมากๆๆๆ เพิ่งรู้ว่านี่แหละการเป็นอาจารย์ที่ดีเยี่ยม ทุกอย่างที่เป็นไปดำเนินไปเรื่อยๆ ด้วยความใส่ใจ ใส่ใจของอาจารย์ทุกขั้นตอน จนทำให้นักเรียนขี้เกียจๆอย่างเรา ทนไม่ได้ที่จะต้องด้วยความสนใจ เพราะปกติแทบจะไม่เคยสนใจอะไรเลยด้วยซ้ำ 555 เล่นเกมส์ซ่อนตาดำตลอดเวลา 
 
วันนี้เป็นครั้งแรกที่เราเองซึ่งปกติก็ค่อนข้างเป็นโรค social phobia การพูดต่อสาธารณะชนมากๆ ไม่ว่าจะทำอะไร กลัวไปหมด โดยเฉพาะการพูดใส่microphone  แต่อาจารย์สอนดีซะจนเราอยากจะพูดแสดงความเห็นให้อาจารย์ได้รู้ว่าเราชื่นชมอาจารย์มากๆเลยนะ กับเทคนิคและวิธีการสอดแทรกแง่คิด การใส่ความน่าสนใจลงในเนื้อหา ทำให้วิชาที่แสนจะน่าเบื่อกลายเป็นน่าสนใจได้เลยทีเดียว
 
แต่ที่คิดถึงเรื่องความประทับใจในวัยเด็กขึ้นมานั่นไม่ใช่เพราะอะไรหรอกก็เป็นเพราะอาจารย์เลือกหัวขอนี้มาและทำให้เราได้แลกเปลี่ยนความประทับใจวัยเด็กน้อยๆ ให้เพื่อนที่คู่กับเราได้ฟัง ความประทับใจของเพื่อนในวัยอนุบาลเป็นเรื่องของการได้เปลี่ยนเอี้ยมไปแต่ละสี เพื่อนจะรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่แต่ละปีจะได้เปลี่ยนสีเอี้ยมใหม่ไปเรื่อยๆ เราว่ามันเป็นเรื่องที่แต่ละคนคงคิดไม่ค่อยจะถึง เพราะเราเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน จากที่ฟังเพื่อนพูดและก็จับชีพจรเพื่อนไปด้วยทำให้รู้ได้ว่าการเปลี่ยนเอี้ยมนี่ทำให้ชีพจรเพื่นเต้นเร็วเชียว สงสัยเพื่อนจะตื่นเต้นจริงจังนะเนี่ย จริงๆมันเป็นแค่เรื่องเล็กๆในวัยเด็ก ที่มานั่งนึกแล้วก็ขำดี แต่คิดดูดีๆจะพบว่า ทำไมวัยเด็กนี่ความสุขมันหาง่ายจัง แค่เรื่องเปลี่ยนเอี้ยมนี่ก็สุขแล้วใช่มั้ยละ ^^ แตกต่างจากทุกวันนี้ ที่ต้องพยายามมากมายเพื่อนที่แต่ละคนจะไขว่คว้าความสุขของตัวเอง แปลกเนาะ ยิ่งโตทำไมความสุขยิ่งน้อยลงหรือเปล่า หรือเป็นเพราะว่าเรายิ่งโต ยิ่งคิดอะไมาก คิดมากขึ้นเลยไม่รู้จักพอ และก็เลยลืมที่จะมองความสุขเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าไป ซึ่งเด็กๆเราทำได้ ทุกเรื่องเป็นสิ่งใหม่น่าตื่นเต้น มีความสุขกับทุกอย่างทุกเหตุการณ์ นี่แหละคงเป็นสิ่งดีๆ ที่พบได้ง่ายๆหากเราหยุดและปล่อยตัวเองลง มองสิ่งเล็กข้างๆรอบๆตัวเรา ให้เหมือนที่เด็กคนหนึ่งมอง ความสุขก็คงอยู่ไม่ไกลเราแล้วล่ะ ว่ามั้ย ^^

Comment

Comment:

Tweet